دیوار چین و حقایق شش گانه  دیوار چین که  در شمال این کشور ساخته‌ شده یک شاهکار  مهندسی در ساخت بناهای عظیم و مستحکم محسوب می‌شود. در ابتدا، این دیوار برای محافظت از قلمروسرزمینی حکومت  چین در برابر قبایل کوچ‌نشین ساخته‌ شد. همچنین از آن به‌عنوان انباری برای بازرگانانی که از جاده ابریشم عبور می‌کردند استفاده می‌شد تا کالاهای آن‌ها در امان باشد و در حوالی آن نگهداری کنند.

این سازه عظیم، تاریخ غنی و طولانی بیش از  دو هزار ساله دارد. پس روایتهای متفاوت و  زیادی درمورد این دیوار وجود دارد. میلیون‌ها کارگر آجرهای این بنا را که بر روی زمینی پر پیچ‌ و خم قراردارد، چیدند. در واقع چیزی نزدیک به ۷۰ درصد از مردم چین در  زمان حکومت سلسله‌ی شین در ساخت این دیوار همکاری کردند.

 این دیوار کاملاً ممتد نیست

نام دیوار چین این حس را منتقل می‌کند که ما در مورد یک بنای ممتد صحبت می‌کنیم، اما این‌گونه نیست! در حقیقت آنچه ما از آن به‌عنوان دیوار یاد می‌کنیم اقدامات فنی و دفاعی است که توسط سلسله‌های‌ مختلف ساخته‌ شده است، یعنی این اثر کاملاً متشکل از دیوارهای موازی نیست و در بعضی مناطق گودال‌ها و موانع طبیعی مثل رودها و تپه‌ها بخشی از آن را تشکیل می‌دهد.

آنچه امروزه می‌بینیم بخش مرمت شده آن است

کار ساخت دیوار در حدود قرن هفتم پیش از میلاد توسط چند ایالت مختلف در چین آغاز شد. شین شی هوآنگ، اولین امپراطور چین کسی بود که این دیوار ممتد را در دوران سلطنت خود یکپارچه کرد، اما این دیوار اولیه در طول زمان تقریباً نابود شد. نیمی از این دیوار ۲۱۱۹۶ کیلومتری توسط سلسله‌ی مینگ بین سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۶۴۴ میلادی ساخته‌شد. علت ساخت آن مقاومت در برابر حمله مغولان در شمال بود.

به‌طور رسمی سلسله‌ی مینگ مسئولیت ۸۸۸۵۰ کیلومتر از ساخت این بنای شگفت‌انگیز را بر عهده داشت. این مقدار ۶۲۵۹ کیلومتر از دیواری‌ست که امروزه گردشگران از آن بازدید می‌کنند. مکان‌هایی مانند بادالینگ، مونیاتیو و جین‌ شان‌ لین که نزدیک پکن هستند و به‌خوبی از آن‌ها حفاظت‌ شده، سالانه میلیون‌ها نفر را به خود جذب می‌کند. مونیانتیو که از بخش‌های قدیم است در دوران مینگ‌ها ساخته‌شده است، درحالی‌که بادالینگ و جین شان لین در قرن شانزده میلادی ساخته‌ شده‌اند. تمامی این مناطق توریستی به‌ دقت برای بازدید محافظت می‌شوند. بادالینگ مخصوص بازدیدهای رسمی است، به‌طور مثال ریچارد نیسکون رئیس‌جمهور آمریکا در سفر تاریخی خود به چین در سال ۱۹۷۲ از آن بازدید کرد.

بخشی از دیوار به‌ مرور زمان از بین رفته است

طول دیوار بزرگ چین تقریباً به‌اندازه نیمی از استواست که از ۱۵ منطقه مختلف عبور می‌کند. تصور نگهداری از چنین بنای عظیمی بسیار دشوار است و متأسفانه این مشکل برای دیوار چین وجود دارد. به‌طور تقریبی ۳۰ درصد از بنای ساخته‌ شده توسط مینگ‌ها به‌طور کامل از بین رفته و به‌مرور زمان رها شده است. گزارشی در سال ۲۰۱۴ توسط سازمان دیوار بزرگ چین ارائه‌ شده و نشان می‌دهد که تنها ۱۰ درصد از آثار تاریخی در وضعیت مطلوب به سر می‌برند. این در حالی‌ است که ۷۴ درصد از آنها شرایط وخیمی دارند.

متأسفانه فقط عوامل طبیعی با این دیوار ناسازگار نبوده و عامل انسانی هم در این اثر منفی نقش بسزایی داشته‌ است. بعضی مواقع در مناطق قانونمندتر با جلوگیری از رشد ساخت‌ و ساز مناطق شهری از این نابودی جلوگیری می‌شود. همچنین متأسفانه بازار سیاهی برای آجرهای دیوار به راه افتاده و گردشگران باید از سرقت در این مکان گران‌بها مطلع شوند. سازمان‌های حفاظتی به دولت مراقبت بیشتر از این مکان را توصیه می‌کنند. به گفته‌ی آن‌ها کارهایی از قبیل آموزش و اختصاص یارانه می‌تواند با این مشکلات مقابله کند.

دیوار چین و حقایق شش گانه

دیوار از فضا دیده نمی‌شود

یکی از افسانه‌های مشهور در مورد دیوار این است که می‌توانید با چشم غیرمسلح، آن را از فضا ببینید. البته انتشار این شایعه با توجه به‌اندازه‌ی بزرگ آن قابل توجیه است ولی در حقیقت این‌گونه نیست. بر اساس اظهارات ناسا این افسانه از سال ۱۹۳۸ وجود داشته‌ است تا زمانی که آپولو به ماه فرستاده‌ شد. فضانوردان هم این نکته را که دیوار قابل‌ دیدن نیست(حتی در پایین‌ترین مدار زمین) تائید کردند. یکی از عواملی که دیوار را غیر قابل‌ دیدن می‌کند، مصالح بکار رفته در آن است. کاملش پی. لولا، دانشمند ارشد ناسا در مرکز فضایی جانسون واقع در هیستون می‌گوید: «بسیار مشکل است که دیوار را در عکس‌های فضانوردان تشخیص داد. زیرا رنگ مصالح بکار رفته در آن بارنگ و نوع بافت زمین اطراف آن بسیار شبیه است.»

هنوز هم بخش‌های کشف نشده‌ای از دیوار وجود دارد

با توجه به قدمت طولانی دیوار، شاید از شنیدن این‌که هنوز بخش‌های کشف نشده‌ای از آن وجود دارد، شگفت‌زده شوید. در سال ۲۰۰۹ قسمت‌های جدیدی که مربوط به دوره‌ی مینگها می‌شد به‌وسیله‌ی اشعه‌ی مادون‌قرمز و GPS کشف شد. ۱۸۰ مایل از دیوار هم توسط تپه‌ها، گودال‌ها و رودخانه‌ها پوشیده شده است. در سال ۲۰۱۵ باستان شناسان ۶ مایل از ویرانه‌های دیوار را در مرز بین منطقه‌ی خودمختار نینگ ژیاهوی و استان گانسو پیدا کردند. (در گذشته تصور می‌شد هیچ قسمتی از دیوار در این منطقه وجود ندارد.) آن‌ها باور دارند این دیوارها مربوط به دور شینها هستند. سیل و فرسایش باعث شده در ۹ قسمت از دیوار، ارتفاع دیواره‌ها به ۳ تا ۱۶ متر کاهش یابد.

دیوار چین  یکی از عجایب هفتگانه جدید است

در سال ۲۰۰۷ دیوار چین به‌ عنوان یکی از عجایب هفتگانه جهان انتخاب شد. این مکان مانند آثار تاریخی دیگر مثل ماچو پیچو، تاج‌محل و کلسئوم در این فهرست قرار دارد. این لیست برای یادآوری عجایب هفتگانه اصلی تشکیل‌ شده است. لیست قبلی در یونان باستان جمع‌آوری‌شده بود.